Τα κόκκινα αυγά είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και διαχρονικά σύμβολα του ελληνικού Πάσχα. Αν και πρόκειται για έθιμο με βαθιές ρίζες στη χριστιανική παράδοση, στις μέρες μας φαίνεται πως η θρησκευτική του σημασία παραχωρεί σταδιακά τη θέση της σε μια πιο lifestyle εκδοχή — συνυφασμένη με την αισθητική, τη δημιουργικότητα και την ατμόσφαιρα της γιορτής.
Η παράδοση θέλει τα αυγά να βάφονται τη Μεγάλη Πέμπτη, ημέρα που σχετίζεται με τον Μυστικό Δείπνο. Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει το αίμα του Χριστού, ενώ το αυγό θεωρείται σύμβολο της Ανάστασης και της νέας ζωής. Το έθιμο του "τσουγκρίσματος" κατά την Ανάσταση συνοδεύεται από τον παραδοσιακό χαιρετισμό «Χριστός Ανέστη – Αληθώς Ανέστη», και παίζει ρόλο τόσο ψυχαγωγικό όσο και συμβολικό, αφού ο "νικητής" θεωρείται ότι θα έχει καλή τύχη.
Η τεχνική της βαφής έχει γνωρίσει πολλές παραλλαγές με την πάροδο του χρόνου. Παλαιότερα χρησιμοποιούσαν φυσικές βαφές όπως κρεμμυδόφυλλα, παντζάρια ή ιβίσκο. Άλλοι στόλιζαν τα αυγά με φύλλα μαϊντανού ή σχημάτιζαν σχέδια με ύφασμα και καλτσοδέτες. Δεν ήταν ασυνήθιστο να προσθέτουν και χαλκομανίες — μικρές εικόνες με λουλούδια, αγίους ή παραδοσιακά μοτίβα — κάνοντάς τα πιο προσωπικά και διακοσμητικά.
Σήμερα, τα κόκκινα αυγά εξακολουθούν να έχουν την τιμητική τους, όμως η δημιουργική προσέγγιση και η αισθητική έχει φέρει στο προσκήνιο αυγά με σύγχρονες τεχνικές, χρυσές λεπτομέρειες, αυγά μαρμάρου ή μεταλλικού εφέ, που περισσότερο απηχούν τάσεις του design παρά της θρησκευτικής κατάνυξης.
Έτσι, το έθιμο παραμένει ενεργό, αλλά με έναν χαρακτήρα πιο κοσμικό και ελεύθερο, που ακολουθεί τις επιταγές της εποχής, διατηρώντας όμως μια σύνδεση με το συλλογικό παρελθόν.